TSUE wydał wyrok w polskiej sprawie C-703/19 dotyczący stawki opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży artykułów żywnościowych i posiłków gotowych do natychmiastowego spożycia na miejscu lub na wynos. Wskazał, że sprzedaż dań na wynos, to nie to samo co usługa restauracyjna. Wyjaśnił, w jaki sposób rozumieć pojęcie tej usługi.

Przedmiotem sporu była kwalifikacja dokonywanych przez sprzedawcę czynności jako dostawa „gotowych dań”. Spór wynikał z tego, że znany sprzedawca z branży gastronomicznej stosował 5% stawkę podatku VAT dla realizowanych dostaw. Organy podatkowe zakwestionowały ten sposób kwalifikacji i stwierdziły, że działalność sprzedawcy powinna podlegać opodatkowaniu VAT według stawki 8% jako „usługi związane z wyżywieniem”.

Pojęcie usług restauracyjnych

Trybunał wskazał, że zgodnie z przepisami unijnymi usługi restauracyjne oznaczają usługi polegające na dostarczaniu gotowej lub niegotowej żywności lub napojów albo żywności i napojów, przeznaczonych do spożycia przez ludzi, wraz z odpowiednimi usługami wspomagającymi (dodatkowymi) pozwalającymi na ich natychmiastowe spożycie.

Zatem dla celów zakwalifikowania transakcji podlegającej opodatkowaniu do usług restauracyjnych, prawodawca Unii nadał decydujące znaczenie realizacji usług wspomagających, towarzyszących dostarczaniu posiłków.

Dlatego należy uznać, że jeżeli dostarczaniu żywności lub napojów nie towarzyszy żadna usługa wspomagająca, przedmiotową sprzedaż należy zaklasyfikować jako dostawa „gotowych dań”.

Usługi wspomagające

Trybunał również wskazał otwarty katalog usług, które mogą zostać uznane za usługi wspomagające przy dostarczaniu posiłków.

W tej kwestii Trybunał uwzględnił m. in. takie czynniki jak: obecność kelnerów, istnienie obsługi polegającej  na przekazywaniu zamówień do kuchni, układaniu dań na talerzach i podawaniu ich klientom, istnienie zamkniętych i utrzymywanych w odpowiedniej temperaturze pomieszczeń przeznaczonych do konsumpcji żywności, a także szatni i toalet, oraz wyposażenie w naczynia, meble i sztućce.

W orzeczeniu podkreślono, że jeżeli konsument nie zdecyduje się na skorzystanie z ww. oferowanych usług, to wówczas dostarczaniu posiłku nie towarzyszy żadna usługa wspomagająca i taką sprzedaż należy zakwalifikować jako dostawa „gotowych dań”.

Rola sądu krajowego

Co prawda, wyrok TSUE nie rozwiewa wszystkich wątpliwości, ale wskazuje, że z obniżonej do 5% stawki VAT sprzedawca może skorzystać, jeśli sprzedaży nie towarzyszą usługi wspomagające. TSUE wskazał, że do sądu krajowego będzie należeć ustalenie, czy system sprzedaży przedsiębiorcy będzie się mieścił w zakresie pojęcia usług restauracyjnych.