Fotowoltaika w kosztach podatkowych

Organ podatkowy w interpretacji indywidualnej z dnia 24 marca 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.86.2021.1.AP, zgodził się ze stanowiskiem przedsiębiorcy uznając, że jest on uprawniony do dokonania jednorazowej amortyzacji paneli fotowoltaicznych zamontowanych na dachu budynku. Przy czym system fotowoltaiczny tak zostanie zamontowany na dachu, że w każdej chwili będzie możliwe jego rozmontowanie oraz przymocowanie w innym miejscu.   Jednorazowa amortyzacja dla małego podatnika Zgodnie z art.  22 ust. 7 ustawy o PIT podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnychi prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. Zatem dla możliwości dokonania jednorazowej amortyzacji koniecznym jest: posiadanie statusu małego podatnika, nabycie środka trwałego sklasyfikowanego w grupie 3-8 Klasyfikacji Środków Trwałych, powyższy środek trwały musi zostać wprowadzony do ewidencji środków trwałych wartość inwestycji nie może przekroczyć w roku podatkowym kwoty 50.000 euro łącznej wartości tychże odpisów amortyzacyjnych, niespełnienie negatywnej przesłanki określonej w art. 22k ust. 11 ustawy o PIT. Jak wynika z  przytoczonej powyżej interpretacji podatkowej, kwestia ewentualnego demontażu środka trwałego nie ma znaczenia dla zastosowania regulacji uprawniającej małego podatnika do dokonania jednorazowej amortyzacji w świetle art. 22 ust. 7 ustawy…

Nadleśnictwo jako NIEpodatnik od nieruchomości

Nadleśnictwo jako NIEpodatnik od nieruchomości nawet przed zmianą przepisów odnoszących się do użytkowania gruntów leśnych objętych służebnością przesyłu. Spór określenia podatnika podatku od nieruchomości dla gruntów objętych służebnością przesyłu, wydawałoby się, że został definitywnie zakończony wraz z podjęciem Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego 7 sędziów NSA W-wa z dnia 9 grudnia 2019 r. o sygn. II FPS 3/19. Bowiem NSA w wydanej Uchwale uznał, że „przedsiębiorca przesyłowy, który zawarł z Państwowym Gospodarstwem Leśnym Lasy Państwowe umowę o ustanowienie służebności przesyłu na gruntach Skarbu Państwa, znajdujących się w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości od tych gruntów w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1785 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2018 r.” Ponadto, należy mieć na względzie, że ustawodawca, dostrzegając powyższy problem, zmienił dopieroz dniem 1 stycznia 2019 r. przepisy w tymże zakresie poprzez dodanie specjalnego zwolnienia podatkowego określonego w art. 1a ust. 2a pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którą to regulacją grunty takie nie podlegają podatkowi od nieruchomości w sytuacji udostępniania ich przedsiębiorcy energetycznemu. Zatem należałoby uznać, że sprawa jest zamknięta, ALE…. Pomimo zapadających wyroków sądów administracyjnych, podzielających stanowisko NSA w zakresie uznawania za podatnika podatku od nieruchomości Nadleśnictwo w stanie prawnym przed 1 stycznia 2019 r. (przykładowo: wyrok WSA w Olsztynie…

WordPress Theme built by Shufflehound. TAX-ES 2020 ®  Polityka Prywatności